خوراک‌ها:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

سنگی بر گوری

زندگی گورستان آرزوهاست

هبچ مرده‌ای را نمی‌توان از گور بیرون آورد

پس آرام خاک بریز…

پی‌نوشت: عبارت “زندگی گورستان آرزوهاست” را زیاد شنیده‌ام ولی نمی‌دانم آیا قطعه‌ای از یک شعر، متن یا شاید چیز دیگری باشد.

من واقعا نمیدونم با کسی که به طور غیر مستقیم قصد داره به من ثابت کنه که دوستم داره چی کار کنم! نه اونقدر در مورد علاقه اش مطمئنم نه خودش چیزی میگه!

کوری

«وعلي ابصارهم غشاوة؛ و بر ديدگانشان پرده‌اي است»

سوره بقره، آیه 7.

در مورد اونهایی که هنوز می‌گن آقا!

حرف حساب

–هدف تو از این غیبت های صغری و کبری تو شبکه‌های اجتماعی، مسنجر و … چیه؟

–همینجوری!

تو که نیستی

شب‌ها

دلم می‌گیره

بدون استثنا

هر شب…

این روزها

توی پارک نشسته‌م، بغض دارم، غصه می‌خورم…

دیر هضم است، سنگین است

کم می‌خورم، باقیش برای فردا…

 

آدم توی زندگی مجازیش باید یک‌نفره باشه! دو نفره معنی نداره!

آدمی که روزی هزاربار دم از رفتم می‌زنه، بالاخره یه روز می‌ره.

پس سعی نکن جلوشو بگیری، بذار بره.

تنهایی

مدت‌هاست جسمم در کنار تو زندگی می‌کند و روحم با تنهایی دمسازست…

آرامش

آدمی وقتی چیزی برای از دست دادن نداشته باشد احساس آرامش می‌کند.

پی‌نوشت: چیزی شاید هم کسی!

نوشته‌های قدیمی‌تر »

دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.